Έγκλημα ή τιμωρία;

Η ρεαλιστική πλευρά της αδέσποτης ζωής. Πόνος, ανασφάλεια, αβεβαιότητα, φοβία, πείνα, κρύο, ζέστη…

Η κόρη μου διερχομενη στο φανάρι στην πλατεία “αίθριο” συνάντησε αυτή την αδέσποτη ψυχούλα να κείτεται νεκρή. Στο βλέμμα της πλανιέται ένα ακόμα γιατί… γιατί έπρεπε να δικαστεί από το δίποδο τέρας και να καταδικαστεί σε θάνατο; Γιατί το προσπέρασε πλήθος άλλων διερχόμενων; Γιατί να φύγει μόνο και βασανισμένο;

Δυστυχώς το Χαϊδάρι τείνει να γίνει Βόλος και το δημαρχείο μας κολαστήριο του γνωστου Μπεου! Τί προτείνεται να κάνει για την ευζωία των αδέσποτων ζώων; Τι σχέδια έχει για την εξάλειψη της ασυδοσίας κατά των ζώων; Πώς θα αποτραπεί η χρήση φόλας; Πώς θα αποφευχθούν τα βασανιστήρια;

Λύσεις υπάρχουν… άνθρωποι υπεύθυνοι για την στήριξη του αυτονόητου υπάρχουν; Ή φωνή τους κάποια στιγμή πρέπει να δικαιωθεί! Οι ελάχιστοι εθελοντές αδειάζουν ψυχικά σωματικά ηθικά και οικονομικά. Η πολιτεία έχει χρέος να αναλάβει μέτρα αλλά και ανάληψη της ευθύνης, όπως αυτή διέπεται από νομικό πλαίσιο. Επιτέλους θέλω και απαιτώ να δω έργα!!! Όχι άλλο θύμα!! Πάρτε τα κρατικά κονδύλια και αξιοποιήστε τα για την ευζωία τους. Να μπουν κάμερες τουλάχιστον σε κεντρικούς δρόμους της πόλης μας… Δήμαρχε για ποιον λόγο διόρισες υπεύθυνη αδέσποτων ζώων αν δεν παράγει τίποτα;;

Κατερίνα Σπανουδάκη,
Όσο έχω φωνή θα μιλάω αντί για αυτές τις ζωές!!!