Χαϊδάρι

Το Χαϊδάρι είναι δήμος του Δυτικού Τομέα Αθηνών και αστική περιοχή κοντά στο όρος Αιγάλεω δυτικά του Κηφισού ποταμού. Το ανατολικό τμήμα του Χαϊδαρίου ήταν κυρίως βοσκοτόπια, με την αστική ανάπτυξη όμως ανάμεσα στις δεκαετίες του ’50 και του ’80 η περιοχή έχει γίνει αστική.
Κατά τους κλασσικούς και ελληνιστικούς χρόνους το σημερινό Χαϊδάρι ήταν γνωστό με την ονομασία Έρμος και υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους δήμους της Ακαμαντίδος φυλής με τη μεταρρύθμιση του Κλεισθένη.
Οι πρώτοι κάτοικοι του σημερινού Χαϊδαρίου ήταν πρόσφυγες από την εποχή της Μικρασιατικής καταστροφής. Στα σημαντικά σημεία της πόλης ανήκουν, το Παλατάκι το οποίο ήταν η κατοικία του Βασιλιά Όθωνα και ο Διομήδειος Βοτανικός Κήπος, που εκτείνεται σε 1.500 στρέμματα, το στρατόπεδο ΚΕΒΟΠ, το άλσος Δαφνίου, η ιστορική μονή Δαφνίου καθώς και τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά.
Οι περιοχές στις οποίες χωρίζεται γεωγραφικά το Χαϊδάρι είναι το κέντρο Χαϊδαρίου, η Αστυθέα, η Άνοιξη, το Δάσος, τα Κουνέλια, το Δαφνί και η Αφαία.
Στην περιοχή του Ελαιώνα βρίσκεται ο πύργος Παλατάκι. Αυτός ο πύργος, βρισκόταν σε ένα μεγάλο περιφραγμένο αγρόκτημα, το οποίο στην αρχαιότητα ονομαζόταν Αχερδάριον.
Στη διάρκεια του Αγώνα του 1821 στη γύρω περιοχή του Χαϊδαρίου έγιναν δύο μάχες με χρονική διαφορά μόλις δύο ημέρες η πρώτη στις 6 Αυγούστου 1826 και η δεύτερη στις 8 Αυγούστου του ίδιου έτους όπου ο Γεώργιος Καραϊσκάκης και ο Φαβιέρος αντιμετώπισαν τον Κιουταχή.
Την περιοχή του Χαϊδαρίου τη διασχίζει αρκετά σε μήκος η Λεωφόρος Αθηνών (Λεωφόρος Καβάλας) μέχρι την περιοχή του Δαφνίου, η οποία από κει και ύστερα είναι συνέχεια της Ιεράς οδού που διασχίζει τον Σκαραμαγκά, τα Διυλιστήρια Ασπροπύργου, την παραλία και καταλήγει στην Ελευσίνα.