Κατοχικά Δάνεια: κατοχύρωσέ τα όπως οι Βρετανοί τα “Ελγίνεια”!


Σε περίοπτη θέση στο Μουσείο Ερμιτάζ της Πετρούπολης βρίσκεται το ακέφαλο άγαλμα του θεού-ποταμού Ιλισού.
Γράφει ο ΚΙΜΩΝ Ε. ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ

Ο δανεισμός αγάλματος του Ιλισού από το Βρετανικό Μουσείο στο Μουσείο Ερμιτάζ της Πετρούπολης συμβάλει στην εδραίωση της άποψης περί Βρετανικής κυριότητας επί των Γλυπτών του Παρθενώνα: Δανείζω, άρα κατέχω και ορίζω. Το δηλώνει και ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις (το ρωσικό όνομα έρχεται να δέσει…) Τζόνσον.

Το μείζον δεν είναι η πρόθεση του δανειστή, αλλά η αποδοχή από τον δανειζόμενο, δηλαδή από την έχουσα ανάγκη για άρση της απομόνωσης Ρωσίας, μέσω του Μουσείου της στην Πετρούπολη, όπου επιχειρήθηκε επί Μεγάλου Πέτρου το σπάσιμο της τότε απομόνωσης της Ρωσίας.
Είναι φιλική η κίνηση της Ρωσίας προς την Ελλάδα; Θα διαμαρτυρηθεί η κυβέρνησή μας, αλλά και συλλογικοί φορείς που στέργουν τις ρωσικές ευαισθησίες και γεωπολιτικές κινήσεις;
Το Βρετανικό Μουσείο θα συνεχίσει την προσπάθειά του να δείξει τα πλεονεκτήματα της “ιδιοκτησίας” του, για το ίδιο και τους συναλασσόμενούς μαζί του. 
Η πίεση “μέσω τρίτων” μάς προσβάλει, αλλά και μας πεισμώνει στην προσπάθεια για επανένωση του Παρθενώνα με όλα τα τμήματά του, όπου κι αν βρίσκονται.
Όμως, αν διευρύνουμε τη σκέψη μας, εκτός από τον δανεισμό, μία άλλη δυνατότητα απόδειξης της θέσης/δικαιώματος/οφειλής είναι και η τιτλοποίηση. Η ιδέα αυτή αφορά το πολυσυζητημένο Κατοχικό Δάνειο και την θέληση της χώρας μας να το διεκδικήσει επιτυχώς. Σ’ αυτή την περίπτωση κι αφού τεκμηριωθεί το τρέχον υπόλοιπο, εκδίδονται ομόλογα και μικρό τμήμα τους πωλείται/ παραχωρείται σε ενδιαφερόμενους από την διεθνή αγορά. 
Το αβέβαιο του εγχειρήματος επιβάλει την διάθεση του μικρού τμήματος, με σημαντική έκπτωση. Σε μια τέτοια περίπτωση, επιδιώκεται η πίεση “μέσω τρίτων” και εδώ μπορεί να χρειαστούμε και την Ρωσία, που ενδεχομένως στο μέλλον να θελήσει να στείλει ένα μήνυμα στη Γερμανία, που έπαψε να’ ναι Ανατολική το 1989, ενώ συχνά δεν μοιάζει ούτε Δυτική!
Στις διεθνείς σχέσεις οι συμμαχίες κρατούν όσο τα συμφέροντα επιβάλλουν. Αλί στους τόπους όπου οι “πρόθυμοι ηλίθιοι” κάθε είδους ρυθμίζουν τις τύχες τους.